Met het PVF-decreet zetten we stappen achteruit

Geschreven door Hazo vzw


Begin april werd in het Vlaams Parlement het PVF-decreet goedgekeurd. PVF staat voor Persoonsvolgende Financiering. Deze beleidsmaatregelen bevatten veel mooie woorden, maar zijn niet het antwoord op de vragen van personen met een handicap. In feite gaan we er op achteruit.

Ook voor personen met een handicap die als ondernemer actief willen zijn is het belangrijk om deze ontwikkelingen te volgen. Voor ons is de manier waarop we wonen en ondersteuning krijgen een erg belangrijk gegeven. Een tweetal voorbeelden : 1) Vanuit een instelling kan men erg moeilijk een onderneming leiden. 2) Hoe kan men beroepsactief zijn wanneer de gezinshelpster pas om acht uur ’s morgens aan de deur staat en men erbij moet blijven tot ze het huis weer verlaat?

Tot op heden biedt het persoonlijk assistentiebudget mogelijkheden om zelf personeel in dienst te nemen en te bepalen hoe en wanneer deze ingezet worden. Met de nieuwe regeling zal dit ook nog mogelijk zijn, doch in veel beperktere mate.

Met PVF doet de overheid een poging om de wachtlijsten weg te werken en internationaal te scoren. Rechtszaken bij Europa dienen vermeden te worden en de behoeders van het VN-verdrag dienen zogezegde passende maatregelen te zien. Dat de verzuilde vrienden (gezinshulp en instellingen) ook nog bediend worden is mooi meegenomen !

Het is ingewikkeld, maar ik wil toch een poging wagen om de grote lijnen van het systeem summier en bevattelijk uit de doeken te doen. Ter indekking, en voor het behoud van mijn eigen lijf en leden, wil ik eerst nog vermelden dat de grote lijnen bekend zijn, maar er nog veel onduidelijk is.

Het systeem is als volgt opgebouwd : Vooreerst zal iedereen die op de wachtlijst staat een basisondersteuningsbudget (BOB) krijgen dat betaald zal worden door de zorgverzekering en waarvan het bedrag waarschijnlijk ergens tussen de 130 en de 200 Euro zal liggen. Minister Vandeurzen, die in de volksmond ook weleens Vanbeurzen genoemd wordt, trekt zijn beurs open. Met deze verkwisting bedient hij iedereen, zowel deze die dit nodig hebben als de anderen. In een eerste fase zullen mensen tevreden zijn met deze weldaad, MAAR vlug zal het inzicht komen dat dit voor veel handicaps onvoldoende is om een effectieve zorgondersteuning te bieden.
Maar daar is zogezegd iets op gevonden. De BOB kan aangewend worden om gezinshulp te betalen (en geschenken voor mantelzorgers). Volgens de Vlaamse Regering moeten reguliere zorg en de mantelzorg immers aangemoedigd worden. Spijtig genoeg zullen, volgens mijn inzicht, gezinsleden (ouders en partners bijvoorbeeld) op deze wijze verplicht worden om verder de assistentie van het gezinslid op te nemen. Wanneer dit hun keuze (en de keuze van de geholpene uiteraard) is ,dan is dit ok, uitstekend zou ik zeggen! Maar wanneer het woordje “ noodgedwongen” om de hoek komt kijken, dan wordt dit een ander verhaal. De verhalen van mensen die daarom hun job dienen op te geven zijn niet te tellen.

Beroep doen op reguliere zorg wordt voorgesteld als het participeren van personen met een handicap aan de maatschappij. Het beroep doen op dezelfde diensten als anderen. Volgens mij is dit een onjuiste benadering. Niet het beroep doen op de zelfde diensten is van tel. Wel van belang is het verkrijgen van geschikte assistentie en de nodige hulpmiddelen om op deze wijze de zelfde mogelijkheden te krijgen als andere burgers. Om dat te verkrijgen zijn de reguliere diensten niet het geschikte middel, het toekennen van een persoonlijk assistentiebudget op maat is daarvoor veel meer aangewezen. Zoals reeds aangegeven, is het ondermeer van belang om zelf de uurregeling en de invulling van de nodige assistentie te kunnen betalen. Ondanks de mooie woorden over “vraaggestuurd” vrezen wij dat het daar zal mislopen.

Er zullen door het Vlaams Agentschap nog altijd assistentiebudgeten kunnen toegekend worden, maar het ziet er naar uit dat er eerst zal gekeken worden naar de mate dat er op reguliere diensten beroep gedaan wordt. Aldus denken we dit eerst in rekening gebracht wordt en de toe te wijzen individuele budgeten kleiner zullen zijn. De mogelijke hulp van reguliere diensten zal er immers eerst van afgetrokken worden. In die zin is het decreet nu opgesteld, we hopen dat de uitvoeringsbesluiten dit zullen bijsturen. Anders, nogmaals, wordt een beroepsactiviteit een erg moeilijke zaak.

Er zijn nog heel wat andere onduidelijkheden. Bijvoorbeeld de vraag of de assistentie die bedrijven nu kunnen leveren aan personen met een handicap (bvb tuinonderhoud) in het vervolg ook nog zal kunnen via het assistentiebudget. Ook de vraag of assistentie op het werk zal voorzien zijn blijft ons bezighouden.

De bal ligt in het kamp van de volgende Vlaamse Regering.

LD

Naar overzicht standpunten

Reageren?

Reacties